ای که در تنگ ترین غروب تنهایی به امید عشقی سرپاایستادم تا گوشه چشمی یا لبخند دل داربنوازد دل بیمارم......

عاشقت خواهم ماند..............بي آنكه بداني. دوستت خواهم داشت ................بي آنكه بگويم . درد دل خواهم گفت............بي هيچ كلامي . گوش خواهم داد ....................بي هيچ سخني . در آغوشت خواهم گريست.......بي آنكه حس كني . در تو ذوب خواهم شد ...........بي هيچ حرارتي . اين گونه شايد احساسم نميرد

آرزومند دهانت هستم  ، صدايت ، مويت

دور نشو
حتي براي يك روز
زيرا كه …
- چگونه بگويم –
يك روز زماني طولاني ست
براي انتظار من
چونان انتظار در ايستگاهي خالي
در حالي كه قطارها در جايي ديگر به خواب رفته اند !

تركم نكن
حتي براي ساعتی
چرا كه قطره هاي كوچك دلتنگي
به سوي هم خواهند دويد
و دود
به جستجوي آشيانه اي
در اندرون من انباشته مي شود
تا نفس بر قلب شكست خورده ام ببندد !

آه !
خدا نكند كه رد پايت بر ساحل محو شود
و پلكانت در خلا پرپر زنند !

حتي ثانيه اي تركم نكن ، دلبندترين !
چرا كه همان دم
آنقدر دور مي شوي
كه آواره جهان شوم ، سرگشته !
تا بپرسم كه باز خواهي آمد
يا اينكه رهايم مي كني
تا بميرم !

و گاهی آنقدر من از تو دورم که گویی تو نیستی

ولی این را خوب می دانم که در این گیر و دار بود و نبود من

این تو هستی که همیشه هستی خوب مهربان من

وقتی یه روزی از کاری که کردم ، از حرفی که زدم ناراحتم ، عذاب میکشم و حتی نزدیکترین ها به منهم شاید به نوعی در مقابلم موضع میگیرند ، وقتی توی این شرایط احساس تنهایی میکنم ، احساس سرخوردگی میکنم وقتی دلم پره ،و انگار بیشتر از همه از دست خودم ، تویی که بهم این اطمینان رو میدی که آهای خانم خانما ! من اینجام . غصه واسه چی ؟

تویی که بهم میگی خودتو رها کن از اینهمه قید و بند و باید و نباید و اما و اگر ...

تویی که بهم میگی خانمی خودم، من دوستت دارم توی هر شرایطی . میگی من باهاتم هر جا که باشی ..

تویی که بهم میگی ، دیوونه ، اینقدر سخت نگیر ، اینقدر به خودت گیر نده .

تویی که بهم میگی حالا واسه من شدی کاسه داغتر از آش . اونقدری که تو به خودت سخت میگیری و به خودت گیر میدی ،من بهت سخت نمیگیرم . برو بچه جون ، برو زندگیتو بکن ، برو از زندگیت حالشو ببر ...

  عشق بزرگ‌ترين وديعه‌اي است که خداوند بزرگ در نهاد بشر به امانت گذاشته است.

  اگر عشق نبود زندگي هم نبود .

   کسي که عاشق مي‌شود بايد خود را براي پرداخت بهاي آن عشق آماده سازد که عشق همان‌طور که لذّت و شادکامي در پي دارد، غم و سردرگمي هم به دنبال خواهد داشت.

  امّا غم عشق چه غم شيريني است و چه گوارا به‌کام دل عاشق مي‌ريزد حتي اگردل عاشق را

 بشکند. زيرا هر چيز شکسته‌اش بي‌خريدار است، مگر دل که  شکسته‌اش قيمتي‌تراست و خدايش

 دوست‌تر دارد.

با خواندن 20مورد زير، خواهيد توانست به‌ راه‌هايي دست بيابيد که هر چند برخي بسيارساده و

 شايد بي اهميت به‌نظر مي‌رسند ، امّا مسير خوشبختي شما را چندين گام پيش مي‌راند:

1- از هر راهي براي ابراز عشق به همسرتان بهره بگيريد.

2- در عذرخواهي کردن از هم سبقت بگيريد.

3- هميشه همديگر را «عزيزم»، «معشوقم»، «محبوبم» و ... خطاب کنيد.

4- هميشه و در همه جا به هم احترام بگذاريد.

5- هميشه صبور و شکيبا باشيد.

6- در اماکن عمومي بسيار محتاطانه به ‌همديگر ابراز عشق کنيد.

7- نازش را به جان بخريد.

8- بگذاريد به اندازه کافي استراحت کند.

9- از گفتن کلمه «دوستت دارم» دائم استفاده کنيد.

10- از عطر مورد علاقه‌اش استفاده کنيد.

11- کمد لباس‌هايش را با اشعار و جملات عاشقانه تزئين نماييد.

12- با او مانند شاهزاده‌اي زيبا برخورد کنيد.

13- هر روز به يکديگر سخنان محبت‌آميز بگوييد.

14- هنر برقراري ارتباط دوستانه با همسرتان را بياموزيد. هر چند ممکن است در ابتدا با

کمي  مشکل مواجه باشيد، ولي پس از آن از زندگي لدّت خواهيد برد.

15- به قدري در هم غرق شويد تا مسائل ديگر زندگي را فراموش کنيد.

16- پاهاي خسته همسرتان را ماساژ بدهيد.

17- روي برف‌هايي که روي زمين باريده است براي هم پيام‌هاي عاشقانه بنويسيد.

18- در تمام لحظاتي که در کنار هم هستيد به او ابراز عشق کنيد و گاهي احساستان را روي يک

 ليوان شيشه‌اي بنويسيد.

19- از عشق‌تان دفاع کنيد.

20- اگر قادر نيستيد شخص مورد علاقه‌تان را هيجان زده کنيد او را از عشق سرشار سازيد و

اين نکته را نيز بدانيد که در ذات او چيزهايي نهفته است که با شما هم‌خواني دارد.

منبع

یک روز که دلتنگی امانم را ببرد

رد پایت را خواهم گرفت

و بر بستر رودخانه ای که از گلهای پر پر شده  ی وصال کشیده است

به دنبالت می آیم

دوش مي آمد و رخساره برافروخته بــــــود                                 تا كجا باز دل غمــــــزده اي سوخته بود

رسم عاشق كشي و شيوه شهرآشوبــــــــــي                                 جامه اي بود كه بر قامت او دوخته بود

جان عشاق سپند رخ خـــــود ميدانســــــت                                     وآتش چهره بدين كار برافروختـــه بود

گرچه ميگفت كـه زارت بكشم ميــديــــــدم                                      كه نهانش نظري به من دلسوختـــه بود

كفرزلفش ره دين ميزد و آن سنگيـــــن دل                                     در پيش مشعلي از چهره برافروخته بود

دل بسي خون به كف آورد ولي ديده بريخت                                 الله الله كه تلف كرد و كه اندوختـــــه بود

يار مفروش به دنيا كه بسي ســـــود نكــــرد                                 آنكه يوسف به زر ناسره بفروختـــــه بود

گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ                                 يارب اين قلب شناسي زكه آموختـــــه بود

در وقت بلا کنارت هستم

در دشت جنون رفیق راه تو شوم

در بادیه در کنارت هستم

گفتی بروم ولی نگفتی به کجا

آهسته نمودی نجوا که هستت هستم

من در حرم عشق ترا می دیدم

با صد نظری که در غیابت هستم

قائم به وصال تو شده این دل من

گو چاره کجا چون فدایت هستم

تو می شکنی دل مرا هر لحظه

بنگر که چگونه من کنارت هستم

هر گونه روی به پای تو خواهم شد

با این شدنم مست نگاهت هستم

افسوس مخور اگر دلم را شکنی

تو هرچه کنی بدان که من فدایت هستم

خدا جانِ خوشگلم

جسارتاً

بهشتت را، با هفت طبقه اش تُف می کنم

و جهنم را، اگر هفت طبقه اش نیز اَسفلُ السافلین باشد را

مچاله و زیر لبخندهای تو، لِه .

(جهنمی که حقیر است

در برابرِ " زجر ِ"

اینکه نمی توانم تو را آنگونه که مرا دوست می داری، دوستت بدارم! )

چه خوب يادم هست

عبارتي كه به ييلاق ذهن وارد شد:

وسيع باش، و تنها، و سر به زير، و سخت.

 من از مصاحبت آفتاب مي آيم،

كجاست سايه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟...

در عمقِ نگاه های کنجکاوم

در انتهای خطّ ِ اخم هایم،

باغِ بی قرارِ دلدادگی

همیشه

فصل لبخندهای معنادارم را

به مرور و شکوفه دادن

نشسته است .

اگر هنوز در جادهء سرنوشت خودت،

برای رسیدن به بی سایه گی

با پای دل و عقل خودت،

گام بر می داری

پس میتوانی

نوای تیشهء عشق را

از چشمان من بشنوی !؟

مامن و تو

قه قهه هایمان را به زلف ستاره ها گره می زنیم

و

شب

روسیاه تر از قبلش می شود .

 ( به راستیشاید رسالتِ ما همین باشد )

...

و

عشق

ما را

به یاد تنهایی خداوند

می اندازد !